Liste Yöntemi Ne Demek? Hayatımın İçinden Bir Düzen Arayışı
Kayseri’de yaşadığım küçük evimde, pencerenin önüne oturup akşamları günlük yazmak benim için sıradan bir alışkanlık değil, kendimi toparlama biçimiydi. Yirmi beş yaşındaydım ve bazen gün içinde yaşadığım en küçük olay bile zihnimde büyüyüp kocaman bir düşünce yığınına dönüşüyordu. Bir mesaj, yarım kalan bir konuşma, gelecekle ilgili bir belirsizlik… Hepsi kafamın içinde dönüp duruyordu.
Bu yüzden yıllardır bir defterim vardı. Kapağı biraz eskimiş, köşeleri kıvrılmış, içinde bazen mutluluklarımın bazen de kırgınlıklarımın saklandığı bir defterdi bu. Her sayfasında farklı bir ben vardı. Kimi zaman umutlu, kimi zaman hayal kırıklığına uğramış, kimi zaman da ne yapacağını bilemeyen genç bir adamın izlerini taşıyordu.
Bir akşam yine defterimi açtım. O gün kendimi çok da iyi hissetmiyordum. Planladığım bazı şeyler yolunda gitmemişti. Bir iş görüşmesinden beklediğim sonucu alamamış, geleceğimle ilgili kurduğum bazı hayallerin biraz daha uzaklaştığını hissetmiştim. İçimde büyük bir hayal kırıklığı vardı.
Tam o anda sayfanın başına şu cümleyi yazdım:
“Bugün hayatımı düzenlemeye ihtiyacım var.”
Sonra fark ettim ki aslında uzun zamandır yaptığım şeyin bir adı vardı: liste yöntemi.
Liste Yöntemi Ne Demek?
Liste yöntemi, bilgileri, düşünceleri, yapılacak işleri veya belirli konuları daha anlaşılır ve düzenli hale getirmek için maddeler halinde sıralama yöntemidir. Karmaşık görünen şeyleri küçük parçalara ayırarak daha kolay anlamamızı sağlar.
Ben bu yöntemi sadece yapılacak işler için kullanmıyordum. Duygularımı anlamak, hedeflerimi görmek ve kafamın içindeki karmaşayı azaltmak için de kullanıyordum.
Bazen insanın içinde o kadar çok düşünce birikir ki hangisinin önemli olduğunu ayırt edemez. Ben de bunu çok yaşıyordum. Bir yanda yapmak istediğim şeyler, diğer yanda korkularım, geçmişte yaşadığım hayal kırıklıkları ve geleceğe dair umutlarım vardı.
Liste yöntemi bana şunu öğretti: Her şeyi aynı anda çözmeye çalışmak yerine, önce önümde duran parçaları görmek gerekir.
O gece defterime üç ayrı liste yaptım.
İlk Liste: Beni Üzen Şeyler
İlk başta bu listeyi yazmak kolay olmadı. Çünkü insan bazen kendine bile itiraf etmek istemediği duygular taşır.
Sayfanın başına “Beni üzen şeyler” yazdım.
Altına küçük küçük notlar aldım:
Yarım kalan hayallerim
Bazı hedeflerime ulaşamamış olmak beni üzüyordu. Kendimi zaman zaman geride kalmış gibi hissediyordum. Çevremdeki insanların ilerlediğini görmek, benim ise aynı yerde durduğumu düşünmek içimde ağır bir duygu oluşturuyordu.
Kendime fazla yüklenmem
En büyük eleştirmenimin yine kendim olduğunu fark ettim. Bir hata yaptığımda bunu günlerce düşünüyor, kendime karşı acımasız davranıyordum.
Belirsizlik korkusu
Geleceğin ne getireceğini bilmemek beni korkutuyordu. Bazen güçlü görünmeye çalışsam da içimde büyük bir endişe taşıyordum.
Bu listeyi yazarken gözlerim doldu. Çünkü bazı duyguları ilk defa bu kadar açık şekilde karşıma alıyordum. Ama garip bir şekilde rahatlamaya da başlamıştım.
Sanki zihnimde dolaşan bütün ağırlıkları tek tek masanın üzerine koymuş gibiydim.
Liste Yapmak Sadece Düzen Kurmak Değildir
Eskiden liste yapmayı sadece alışveriş listesi veya yapılacak işler olarak düşünürdüm. Markete gitmeden önce yazılan birkaç madde, unutulmaması gereken işler veya günlük planlar…
Ama zamanla fark ettim ki liste yöntemi insanın iç dünyasında da büyük bir düzen oluşturabilir.
Çünkü bazen hayatımızdaki sorun, çok fazla şeyin olması değil; hiçbir şeyin yerli yerine oturmamasıdır.
Benim için liste yöntemi, düşüncelerimi sınıflandırmak anlamına geliyordu. Üzgünsem neden üzgün olduğumu, mutluysam neden mutlu olduğumu, bir hedefim varsa ona nasıl yaklaşabileceğimi daha net görmeye başladım.
Bir süre sonra günlüklerimde farklı listeler oluştu.
“Bu ay öğrenmek istediklerim.”
“Beni mutlu eden küçük şeyler.”
“Daha iyi olmak istediğim konular.”
“Şükrettiğim şeyler.”
Bu listeler zamanla benim kendimle yaptığım sohbetlere dönüştü.
Kayseri’de Sessiz Bir Akşam ve Değişen Düşüncelerim
Bir kış akşamıydı. Kayseri’nin soğuk havası dışarıda kendini hissettiriyordu. Pencereden baktığımda sokak lambalarının altında yürüyen insanları görüyordum. Herkesin kendi hikâyesini taşıdığını düşündüm.
O an fark ettim ki herkesin içinde görünmeyen listeler vardı.
Bir annenin aklında ailesiyle ilgili listeler, bir öğrencinin hedefleriyle ilgili listeler, bir çalışanın yapmak istedikleriyle ilgili listeler…
Herkes hayatını bir şekilde düzenlemeye çalışıyordu.
Ben de o gece yeni bir liste hazırladım.
Başlığı şuydu:
“Bana umut veren şeyler.”
Umut Listem
Bu liste diğerlerinden farklıydı. Çünkü burada eksiklerimi değil, sahip olduklarımı yazıyordum.
Ailem
Zor zamanlarda yanımda olan insanların değerini daha iyi anladım. Bazen onların varlığı bile yeniden güç bulmamı sağlıyordu.
Küçük başarılarım
Büyük hedeflere ulaşamasam bile attığım küçük adımların önemli olduğunu fark ettim.
Yeni başlangıçlar
Her günün yeni bir fırsat olduğunu kendime hatırlattım.
Bu listeyi yazarken içimde uzun zamandır hissetmediğim bir umut oluştu. Sorunlarım tamamen ortadan kalkmamıştı. Hâlâ çözmem gereken şeyler vardı. Ama artık hepsinin karşısında daha sakin durabiliyordum.
Liste Yöntemi Günlük Hayatımı Nasıl Değiştirdi?
Liste yöntemi hayatımı bir anda değiştiren sihirli bir çözüm olmadı. Ama düşünme biçimimi değiştirdi.
Önceden bir sorun yaşadığımda bütün hayatımı sorgulardım. Tek bir olumsuz olay, bütün geleceğimi kötü gösterebilirdi.
Şimdi ise olaylara daha farklı bakıyorum.
Bir problem yaşadığımda onu parçalara ayırıyorum.
“Bu konuda gerçekten kontrol edebileceğim şey ne?”
“Bugün hangi küçük adımı atabilirim?”
“Beni zorlayan şey tam olarak ne?”
Bu soruların cevaplarını liste halinde yazmak bana büyük bir sakinlik veriyor.
Çünkü bazen insanın ihtiyacı olan şey daha fazla düşünmek değil, düşüncelerini doğru yere koymaktır.
Liste Yaparken Kendime Öğrettiğim Küçük Dersler
Zaman içinde birkaç önemli şeyi fark ettim.
Mükemmel olmak zorunda değilim
Eskiden hazırladığım listelerin tamamını bitiremediğimde kendimi başarısız hissederdim. Sonra anladım ki liste yapmak bir yarış değil. Önemli olan ilerlemek.
Duygularımı saklamak zorunda değilim
Günlüklerime yazdığım her duygu bana kendimi daha iyi tanıttı. Üzüldüğümü kabul etmek, zayıflık değilmiş.
Küçük adımlar büyük değişimler oluşturabilir
Her gün yazdığım birkaç madde zamanla büyük bir fark oluşturdu.
Liste Yöntemi İle Kendimi Yeniden Tanımak
Bugün hâlâ günlük tutuyorum. Hâlâ bazen karmaşık hissettiğim günler oluyor. Bazen planlarım bozuluyor, bazen beklediğim sonuçları alamıyorum.
Ama artık elimde bir yöntem var.
Liste yöntemi benim için sadece maddeleri sıralamak değil. Kendimi dinlemek, hayatımı anlamlandırmak ve geleceğe daha umutlu bakabilmek demek.
Bazen insan kaybolduğunu düşündüğünde aslında ihtiyacı olan şey yeni bir yol değil, önündeki yolları daha net görebilmektir.
Ben bunu kendi küçük defterimde öğrendim.
Bir zamanlar sadece karışık düşüncelerle dolu olan sayfalarım, şimdi bana yön gösteren küçük rehberler haline geldi.
Hayat hâlâ aynı hayat. Sorunlar hâlâ var, belirsizlikler hâlâ devam ediyor. Ama artık biliyorum ki karmaşanın içinde bile bir düzen oluşturmak mümkün.
Bazen bunun için sadece boş bir sayfa, bir kalem ve içimizden geçenleri dürüstçe yazma cesareti yeterlidir.
Liste yöntemi benim için tam olarak buydu.
Kendimi yeniden bulduğum küçük ama değerli bir başlangıç.
“Liste yöntemi ne demek” hakkındaki meraklarınızı giderebildiysek ne mutlu bize. Atlasnet ailesi olarak her zaman yanınızdayız!