Sakîf Kabilesinden Çıkan Yalancı Kim?
Bazen İzmir’in kalabalık caddelerinde yürürken, kafamda bir soru takılır: “Sakîf kabilesinden çıkan yalancı kim?” Gerçekten de bu kabile kimdir? Yalancı olmak ne demektir? Ve en önemlisi, bir insanın yalancı olduğunu anlamak, bu kadar zor mu? Benim gibi espri yapmakta sınır tanımayan biri için bu sorular bazen hayli kafa karıştırıcı olabiliyor. Ama sonra, düşündüm ki; belki de işin içinde büyük bir mizah vardır. İşte bu yazıda, bir yandan Sakîf kabilesinin en büyük yalancısını arayacağız, bir yandan da hayatın küçük yalanlarını ve komik hallerini keşfedeceğiz.
Sakîf Kabilesi: Yalancıların Büyük Ailesi
Hadi gelin, Sakîf kabilesinden biraz bahsedelim. Sakîf kabilesi, tarihsel olarak pek çok efsaneye ve hikayeye ilham kaynağı olmuş bir kabiledir. Ama bir de şu gerçek var: Bugün Sakîf kabilesinden çıkan yalancı kim diye sorarsak, cevabını biraz daha güncel, biraz daha komik şekilde bulmamız gerekir. Çünkü her zaman bildiğimiz “yalancı” imajından farklı olarak, bizler gerçek hayatın, sosyal medyanın ve ilişkilerin içinde, her birimizin “küçük yalanlarına” rastlıyoruz.
Bir arkadaşım var, ismi Burak, ve o gerçekten tam bir Sakîf kabilesi temsilcisi. Sürekli olarak öyle büyük laflar eder ki, insanın dudağı uçuklar. Bir gün şöyle dedi:
Burak: “Yani ben sana bir şey diyeyim mi, geçen hafta Everest’e tırmandım.”
Ben: (İçimden) “Burak, geçen hafta seninle kafede 3 saat harita üzerine konuşuyorduk, Everest mi? Anlat bakalım, nasıl bir deneyimdi?”
Burak: “Evet ya, aslında sadece 5 km falan yürüdüm ama o kadar rüzgarlıydı ki, Everest gibi hissettirdim!”
Haa, işte Burak tam olarak o “Sakîf kabilesinden çıkan yalancı kim?” sorusunun cevabı. Yani; ne kadar gerçek dışı, ama bir o kadar da insanı güldüren bir hikaye!
Yalancı Olmak: Küçük Yalanlar, Büyük Komiklikler
Gerçekten de, hayatımızda ne zaman “Yalancı kim?” sorusu sorsak, cevabını başkalarında aramaktan önce, aslında kendi içimize bakmamız gerekir. Çünkü, bazen küçük yalanlar insanı daha çok güldürebilir. Mesela, dün akşam annem aradı ve ben ona şöyle dedim:
Ben: “Anne, hiç pizza yemiyorum, sağlıklı beslendim!”
Annem: “Gerçekten mi? Hadi o zaman bana bir tane pizza söyle, ben de sana sağlıklı tarifler atacağım.”
Ben: (İçimden) “Yani pizza falan, aslında zaten bir dilim yedim ama sağlıklıydı… evet, tabii, çok sağlıklıydı.”
Yani işin garibi, bazen kendi kendine bile inanamayacağın o küçük yalanlar, bir şekilde hayatımızın bir parçası haline geliyor. Yalancı olmak belki de, her zaman kötü bir şey değil, zaman zaman hayatımıza komik bir dokunuş katabiliyor.
Sakîf Kabilesi, Sosyal Medyanın Sözde Yalancıları
Sakîf kabilesinin en büyük etkisi belki de sosyal medya dünyasında karşımıza çıkıyor. Düşünsenize, her gün binlerce insan, hayatını süper pozitif, süper başarılı bir şekilde yansıtmaya çalışıyor. Hani diyoruz ya; “Sakîf kabilesinden çıkan yalancı kim?” diye sorarken, belki de cevabımız, biraz sosyal medyadaki “kızarmış yemekler” ve “güzel fotoğraflardan” gelir.
Bir gün Instagram’da şöyle bir gönderi gördüm: “Yine mükemmel bir sabah, kahve eşliğinde yoga yapıyorum, güne harika başlıyorum!” Evet, yoga yapmış olabilir, ama sabah 6’da o kişi hala yatağında mışıl mışıl uyuyordur, diye içimden geçirdim. Yalancı mıyım? Hayır! Ama o kişi gerçekten mi yoga yapıyordu? O da başka bir soru.
Bir arkadaşım: “Yani ben her gün sabah 5’te kalkıp spor yapıyorum. Günü müthiş başlıyorum.”
Ben: “Oho, peki, o zaman hangi spor salonuna gidiyorsun?”
Arkadaşım: “Evde yapıyorum, aslında hiç salon falan yok.”
Sakîf kabilesi aslında, bir yandan mükemmeliyetçilik adı altında küçük yalanları da içeren bir alt kültür olabilir. Gerçekten sosyal medyada, birçok kişi aslında tamamen “doğal” olmayan bir şekilde hayatını yansıtıyor. Burada yalan söylemektense, belki de “kendi olduğu gibi olmak” daha değerli. Ama işte, o mükemmel hayatları görmek, bazen de kayıtsız kalmamıza neden olabiliyor.
Yalancılığın Sonu: Kim Kazanır?
Sonuçta, “Sakîf kabilesinden çıkan yalancı kim?” sorusu sadece eski bir kabileye dayalı bir hikaye değil. Bugün, bizim de çevremizdeki insanlardan, sosyal medyadan ve hayattan aldığımız küçük yalanlarla yüzleşmemiz gerekiyor. Tabii, bazen o yalanlar komik olduğu kadar eğlenceli de oluyor. Kendimize bazen “Ya bu kadar abartmamalı mıyız?” diye sormadan edemiyoruz. Ama bir yandan da şunu kabul edelim ki, biraz mizah, biraz komedi ve hatta biraz da yalan, hayatın o karmaşık dengesini sağlıyor.
Kendi içimde, “Sakîf kabilesinden çıkan yalancı kim?” sorusuna şöyle bir yanıt veriyorum: Belki de bizler, hepimiz, biraz Sakîf kabilesinin üyeleriyiz. Kimse mükemmel değil, ama önemli olan gerçekliğimizi bulmak ve bununla biraz eğlenmek. Ne de olsa, biraz da yalan söylemek, gülmek ve hayatı daha hafif yaşamak, insanın ruhunu besler, değil mi?