Tez Aşamasına Nasıl Geçilir? Bir Genç Yetişkinin Hikâyesi
Kayseri’de, evimin penceresinden dışarı bakarken her şeyin ne kadar sessiz olduğunu fark ettim. O an, ruhumda bir kaos vardı. 25 yaşındaydım ve üniversitedeki son yılıma adım atmıştım. Sonra birden, bütün sorular kafamda yankılandı: “Tez aşamasına nasıl geçilir?” Bu soru, beynimde sürekli dönüp duruyordu, ama sanki cevap bir türlü gelmiyordu. Bu yazıyı yazarken içimde hala o heyecanı, kaygıyı ve umudu hissediyorum.
İlk Adımlar: Heyecan ve Korku Arasında
Bütün yıl boyunca derslerimi geçip, notlarımı düzenleyip, hocalarla konuşarak okulu bitirme yolunda önemli bir adım atmıştım. Ama bir noktada, bir şey değişmeye başladı. Tez yazma süreci, ilk başta bana büyük bir heyecan vermişti. Hedefim açıktı; alanımda derinlemesine bir araştırma yapmak, belki de bir konuda fark yaratacak bir şeyler ortaya koymak istiyordum. “Tez aşamasına nasıl geçilir?” sorusunun cevabını bulmak, sanki beni büyük bir kapıya sokacak bir anahtar gibi görünüyordu.
Fakat birkaç hafta geçtikten sonra, içimde garip bir korku belirmeye başladı. Tez aşamasına geçmek demek, şimdiye kadar sadece teorik olarak öğrendiklerimi, gerçek bir projeye dökmek demekti. Kaygı, tıpkı bir sis gibi üzerimi kaplamıştı. Kendimi, yıllardır üzerine çalıştığım konuya tamamen adamak, o konuyu derinlemesine araştırmak zorunda kalacak mıydım? Bunu yapabilecek miydim?
İçimdeki genç, belki de biraz korkuyordu. Ama diğer yandan, içimdeki bir başka ben, hep umuduyla ilerlemeyi biliyordu. “Evet, belki de zorluklarla dolu olacak ama bir yolunu bulacaksın. Bunu başarabilirsin,” diyordu. Tez aşamasına geçmek, bir tür kapıdan geçmek gibiydi. Heyecanla yaklaşırken, korkularım da beni takip ediyordu.
İkinci Adım: Gerçeklerle Yüzleşme
Bir hafta sonu, çalıştığım kütüphanede çok geç saatlere kadar kalmıştım. O an, bir anda fark ettim: Aslında bu süreç, sadece akademik bir yazı hazırlamak değil, aynı zamanda kendimle ilgili bir şeyler bulmak, kim olduğumu anlamaktı. Hedeflerime odaklanmanın ötesinde, bu yolculuk bana çok daha derin bir anlam taşıyordu. “Tez aşamasına nasıl geçilir?” sorusu, şimdi benim için farklı bir anlam kazanmıştı.
Bir yandan tez konusu üzerinde yoğunlaşmak zorundaydım, ama diğer yandan, bu süreç beni nasıl etkileyecekti? Kayseri’nin sokaklarını turlarken, “Neden bu kadar korkuyorum?” diye sordum kendime. Bu aşama, bana yeni bir dünya açacak, yeni bir ben yaratacaktı. Ama bunun içinde yer alan endişeler ve hayal kırıklıkları, aslında büyüme sürecimin doğal bir parçasıydı. Tez aşamasına geçmek, bir dönüm noktasıydı ve bu yolculuğun sonunda sadece bir akademik başarı değil, aynı zamanda kişisel bir tatmin bekliyordu.
Duygularım karışıktı. Bir tarafta korku ve endişe vardı, diğer tarafta ise büyük bir umut ve azim. Ama her şeyin başladığı noktaya, yani ilk adımı atmaya odaklanmam gerektiğini anladım. Gerçek şu ki, bu süreç hiçbir zaman düz bir çizgide ilerlemeyecekti. Bunu kabul etmek, beni rahatlatmıştı.
Son Adım: Umut ve Cesaretle İleriye Bakmak
Bir sabah, Kayseri’nin o güzel sabah güneşiyle uyanırken, bir anda içimdeki cesaret duygusu tavan yaptı. Tez aşamasına geçiş, sadece akademik bir yük değil, aynı zamanda kendimle barış yapma sürecim olacaktı. Artık içimdeki kaygıları kabullenip, onlarla birlikte ilerlemenin zamanının geldiğini fark ettim.
Tez yazma aşamasına geçerken, yapmam gereken tek şeyin her gün az ama düzenli ilerlemek olduğunu biliyordum. Korkularım ve kaygılarım hala beni terk etmiş değildi, ama onları bastırmaya ya da yok saymaya çalışmıyordum. Onlarla birlikte ilerlemek, tezin sadece bir akademik başarı değil, aynı zamanda kişisel bir yolculuk olacağına inanıyordum.
Tez yazma süreci, sadece bilgiyle değil, aynı zamanda duygularla da şekillenecekti. Şimdi her şeyin en başındaydım ve belki de bir gün, bu yazdıklarımın sonunda hak ettiğim başarıyı elde edecektim. Ama şimdilik, o ilk adımı atmak ve o kaygıları kabul etmek en önemli adımdı.
Tez aşamasına nasıl geçilir? Öncelikle kabul etmelisin. Her şeyin mükemmel olmasını bekleme, çünkü o mükemmel an asla gelmeyecek. Yavaş ama emin adımlarla ilerlemek, seni o kapıdan geçirecek. Korkularını, endişelerini, hayal kırıklıklarını bir kenara bırakıp, umudun ve cesaretinle devam et. Bu yolculuk, senin yolculuğun.